Je hebt gegeven wat je kon. En toch was het niet genoeg. Dat is één van de meest frustrerende gevoelens als leidinggevende.

Je hebt het al drie keer gezegd. Met andere woorden, een andere toon. En toch landt het niet.

Voor je het beseft hoor je jezelf "ja" zeggen. Terwijl alles in je "nee" riep.

Je wil stoppen met denken. Maar hoe? Een hoofd dat niet stilstaat is zelden een probleem van teveel denken.

Het voelt echt alsof de ander jouw pijn doet. Maar er is een onderscheid dat alles verandert.

Laat het los. We horen het overal. En toch is het er nog. Wat als loslaten niet het antwoord is?