Je bent niet het slachtoffer van wat de ander doet

Hij zei iets en het deed pijn. Zij reageerde koud. Ze vergaten je verjaardag. En je was de rest van de dag van slag.

Het is zo menselijk om te denken: zij zijn de oorzaak van hoe ik me voel.

Maar er is een onderscheid dat alles verandert.

Wat iemand zegt of doet kan iets in je oproepen. Maar het is nooit de oorzaak van hoe jij je voelt. De oorzaak zit in jezelf, in het al dan niet invullen van je eigen behoeften. Jij bent immers de eigenaar van je innerlijke wereld.

Dat klinkt misschien hard. Want het voelt echt alsof de ander jou pijn doet. Maar dezelfde opmerking kan de ene persoon diep raken en de andere koud laten. Hoe kan de opmerking dan de oorzaak zijn?

Zolang je gelooft dat de ander verantwoordelijk is voor hoe jij je voelt, geef je hen de macht over je innerlijk leven. Dan ben je afhankelijk van wat zij doen of laten, om je goed of slecht te voelen.

Maar als je begint te zien dat jouw reactie voortkomt uit jouw (onvervulde) behoeften, jouw waarden, jouw geschiedenis, dan verschuift er iets. Dan ben je niet langer het slachtoffer van hun gedrag. Dan ben jij degene die kiest hoe je ermee omgaat.

Je staat niet meer machteloos tegenover wat de ander doet. Want zodra je weet welke behoefte er in jou geraakt is kun je bewust kiezen hoe je daarmee omgaat in plaats van automatisch te reageren. Jij hebt de sleutels zelf in handen. Dat is het verschil tussen reageren en kiezen.