Je doet zoveel voor je medewerkers. En toch vertrekken ze. Wat mis je?

Je hebt geïnvesteerd. In opleidingen, in een goed loon, in een fijne werksfeer. Je hebt gevraagd hoe het gaat, je hebt je deur opengezet. En toch vertrekken ze. Of ze blijven maar het engagement is er niet echt.

Je hebt gegeven wat je kon. En toch was het niet genoeg. Dat is één van de meest frustrerende gevoelens als leidinggevende.

Maar wat als de manier waarop je geeft het probleem is? Niet wat je geeft maar hoe?

Er is een onderscheid dat alles uitmaakt: het verschil tussen goedkeuring en echte waardering.

Goedkeuring klinkt zo: goed gedaan, dat dossier was uitstekend. Het lijkt positief maar er zit een subtiele machtsdynamiek in. Jij beoordeelt. Jij keurt goed.

Echte waardering klinkt anders: toen ik zag hoe je dat gisteren aanpakte, voelde ik me opgelucht. Want ik heb echt nood aan iemand die ik volledig kan vertrouwen op dat vlak. Dankjewel.

Dezelfde intentie. Totaal andere impact.

Mensen verlaten geen kantoren. Ze verlaten het gevoel dat ze er niet écht toe doen.